28 december 2007

Patriotism

The good, or the bad kind?

"In times of globalization it is becoming important to realize that one is a member of the international community and to coexist with people who have different cultures and histories than oneself. For this it is necessary to deepen one's understanding of one's country's or region's tradition and culture, to foster the basis of human cultivation by learning a respectful posture, and to nurture people's hearts so that they are aware of their identity, love their hometowns and country and think of them with pride. Only when one has such an awareness can one, when one comes into contact with the traditions and cultures of other countries, understand the difference between oneself and the other and can one learn to have a respectful attitude to different traditions and cultures. It is necessary to aim for the upbringing of people who, with such a disposition as a foundation, are responsible members of the international community, play an energetic role on the world stage, are trusted, and can make a contribution in the world."

Source:
http://www.mext.go.jp/b_menu/shingi/chukyo/chukyo0/toushin/030301b.htm 1.2.5

26 december 2007

Chocolate

While making preparations to use it for our Christmas dinner desert, my sister's new chocolate fountain exploded. The chocolate looked much better on the fruit in this fruit bowl, than on my Christmas outfit.....

23 december 2007

De Horsten

Today my friend Caroline and I took a wonderful Sunday-afternoon walk through our Crown Prince's backyard. Some of the sights were truly breathtaking and to all Leiden students who prefer staying within the Singels (or the canal that surrounds the inner city) I can only recommend to head out into the unknown sometime and visit this beautiful spot.























































21 december 2007

Home sweet home

I am thoroughly enjoying being back on Dutch soil. My cute little house and accompanying housemates are great, it is wonderful to see all my dear friends again, and work on the thesis is proceeding in a suprisingly relaxed fashion. And as if this isn't enough already, the weather gods have treated us with cold weather and white trees, my papa is coming home tonight from China just in time for Christmas, and I am going to the theatre tonight with Soof to see the Dutch version of Love Actually, Alles is Liefde. Due to all of this my state of mind can definitely be defined as 'happy', happy to be back, happy to be home, and looking forward to the holidays.



















9 december 2007

Last Day in Tokyo

After yet another thrilling night of Karaoke, this time with the family, I got up early this morning to catch the 9.20 showing of the sequel to ALWAYS 三丁目の夕日 (or "ALWAYS Sunset on Third Street") at Roppongi Hills' Virgin Cinema. When I walked out of the cinema, the sky was blue, the sun was shining, so I headed for one of my favorite spots in Tokyo, the Starbucks of Tsutaya (you know) where I enjoyed some tea and finished reading last year's bestseller 国家の品格 (or "The dignity of a nation") on the necessity of a revival of the Samurai spirit in Japan. This was actually a very interesting read, not at all as nationalistic as I had expected.

When I finished the book, the sun was still shining, and it was only one o'clock, so I decided to take a walk and headed for Aoyama Cemetery which surprised me with its beauty and with the gigantic monument Tokyo Governor Shintaro Ishihara had installed there recently to thank the Europeans and Americans who had helped build Japan around a 100 years ago.

After saying hello and goodbye to a friend who lives near the cemetery I had some udon and inari at at one of those places that normally serve taxi drivers and sarariiman, and not foreign girls, but it was fun anyway.. And I needed some diversion after having been completely shocked at the sight of 15 tekkels (or Dachshund..) led by only one man.

Via the crowds in Omotesando and Harajuku I finally reached my all-time favorite spot in Tokyo, the Meiji Shrine, which was about to close, so I was lucky to get in for a final prayer. During the walk up to the shrine I ran into some Dutch guys who stood out quite clearly as they were talking very loudly about playing jeu de boules on the path.. Not quite the mystical atmosphere I am used to when I visit the Shrine, but well...

And now, now I am packed, and ready to go. I wonder if my 15kg handluggage bag with books will make it to the plane..










































7 december 2007

Karaoke I

Don't you just love the pink background in these karaoke pics? Anyways.. tonight was fabulous.. First Yakiniku at my favorite place in Haramachi.. and then Karaoke in Waseda.. I hope I saved some of my voice for tomorrow night! Ad, Kaoru, Neil, Sachi, Peta & Catherine, thanks!




























4 december 2007

小石川後楽園の紅葉 Herfstbladeren

I know, this is my third post that has pictures of this beautiful park. But none of the previous ones can match the ones I took today....




















































































3 december 2007

Post 1級 Peace of Mind

De test ging matig, maar daarover meer in een volgende post. Eerst iets over de afgelopen weken. Die waren soort van hectisch, ware het niet fysiek, dan wel in het koppie. Het eind van m'n verblijf in Tokyo kwam in zicht, en ik vond simpelweg dat er teveel gespeeld (zoals ze het hier noemen, asobu) was en te weinig gewerkt. Maar ik vond ook dat ik nog veel te weinig kennis over m'n scriptie-onderwerp had opgepikt om daadwerkelijk in het Japans interviews af te gaan nemen. Dit werd dan weer veroorzaakt door het gegeven dat ik nog te weinig Japans had geleerd om mijn primaire bronnen makkelijk door te kunnen nemen. Ik besloot dus ergens in november dat het vooral cruciaal was hier aan te werken. Ook met de taaltest van 2 december in het vooruitzicht. Elke dag karakters stampen werd het dus... Samen met m'n gastmoeder elke dag de column voorop de Asahi Shimbun lezen, elke dag minstens 50 karakters doorwerken, elke dag oefeningen maken.. Weinig geestopwekkend werk, maar de vooruitgang is wel sterker zichtbaar dan bij intellectueel uitdagender opdrachten, dus dat is dan wel weer prettig.

Half november had ik echter toch echt een afspraak om met een Japanse hoogleraar in het Japans over mijn onderwerp te gaan discussieren. Het was weliswaar de zwager van mijn gastmoeder, maar toch. Dus ik 6 uur in de Shinkansen naar Fukuoka alwaar ik verwelkomd werd door gastoom (?), zijn vrouw, twee dochters, en half-Spaanse kleinzoon. De discussie die we hadden over Japans patriottisme en aanverwante onderwerpen ging eigenlijk uitstekend en dit gaf me hoop voor eventuele verdere gesprekken. Maar eenmaal terug in Tokyo moesten deze mensen wel gebeld en gemaild worden.

Ondertussen was de stress voor de taaltoets ook behoorlijk aan het oplopen... Maar het vertrek van iemand die toch redelijk mijn aandacht aan het afleiden was bood wat speelruimte. Toch maar in de pen geklommen en een aantal wetenschappers en NGOs gemaild. De rechtse groepering (新しい歴史教科書を作る会) die ik wilde spreken had echter geen emailadres op haar site gezet en die moest dus gebeld worden. Telefoneren in Japan is een vak apart, vandaar dat ik enigszins nerveus was. Maar ineens had ik de volgende dag een afspraak met iemand die er toch echt van overtuigd was dat de rol van Japan in de oorlog er een van verdediging was geweest. Zijn visie op patriottisme was erg interessant en krijgt zeker een mooi plaatsje in mijn scriptie. Daarnaast nog een emeritus hoogleraar geschiedenis van Waseda gesproken die dag. Verder heb ik deze week nog een interview met een prominente historicus van Keio en met een meneer (教科書全国ネット21) die zich in het debat over het onderwijs link van het midden bevindt. Als ik dan ook nog even een bezoekje breng aan de Japanse KB, ben ik denk ik wel rond wat betreft bronnen. Na thuiskomst wordt het dan schrijven-schrijven-schrijven, met hopelijk een afstuderen in maart als resultaat.
Met het einde van m'n verblijf in Japan en ook het einde van m'n studie in zicht, komt onherroepelijk de vraag naar boven of ik hier niet wat langer wil zijn in de toekomst. Eens echt in Japan leven, een eigen huisje, een echte (geen prepaid) mobiel... Tokyo is namelijk echt ongelofelijk boeiend. Er is hier zoveel verschillends te doen, te zien, te eten. De tijd zal het leren, is altijd de conclusie.

Een ontmoeting met Leidse studenten en alumni tijdens de Cleveringalezing op 26 november deed me echter ook weer inzien hoe fijn Leiden is. En Leiden staat dan voor het eigene, het vertrouwde, het diepgaande, het intellectueel stimulerende, het drukke leventje dat ik in Nederland heb. Continu bezig zijn met patriottisme zet je wel aan het denken... Voorlopig kom ik echter gewoon terug naar het Leidsche.. 10 december!

Voor nu nog wat foto's van de afgelopen tijd:

Notificaties in de trein in Fukuoka die goed gedrag aanmoedigen!

"My lit cigarette always points towards others, never to myself." & "Any masterpiece just becomes noise disturbance when emanating from earphones."













Het schattige, schattige zoontje van 'gast'nichtje aan de borst. En 'gast'tante Mari-san die ik bezocht in Osaka op de weg terug naar Tokyo uit Fukuoka.
















Herfst in Tokyo. De bladeren kleuren. Prachtig. Dat vindt iedereen.













Cleveringalezing 2007 in Tokyo.
























Interessant beleid van de gemeente Tokyo. Op links, 'stickers' die op het wegdek geplakt zaten toen ik hier aankwam in september. Er staat "Please do not smoke on the streets". Op rechts, recentelijk ingemetselde tegels die aan de Tokyose burger verkondigen: "Smoking on the street is prohibited". Sympathiek dat ook Engelstalige, Koreaanse en Chinese aanwezigen hier op deze manier aan herinnerd worden. Ergens vind ik het bizar dat burgers verboden wordt op straat te roken.













In oktober zag ik in Hiroshima een auto ingewijd worden. Gisteren was dit net gebeurd met deze grond waarop binnenkort een nieuw huis gaat verschijnen. Vandaag kwamen de bouwvakkers.