20 april 2009

Hoekvrouw

De hoed, de sjerp en de ratel gaven me direct hetzelfde gevoel als ik had toen ik vlak voor de kerst meeliep voor mijn werk met een postbode. Ze waren als een uniform dat je toestaat je verantwoordelijk te voelen voor de situatie waarin je verkeert en je iets anders te gedragen dan de minder uitgesproken aanwezigen. Ze stonden me toe iets meer lawaai te maken, iets uitbundiger te applaudisseren en iets proactiever anderen te benaderen, dan dat ik normaal zou doen. De rol als hoekvrouw die ik kreeg dankzij de hoed, de sjerp en de ratel voelde goed, en ik was klaar om in actie te komen.

Langzaam stroomde de beursvloer vol. Fred Zuiderwijk liet de twee Slingerheren de vloer openen met een gong en begeleidde deze handeling met een lofzang op Den Haag. Want waar is het immers, beter toeven dan in de Hofstad? Ondertussen stond ook de notaris paraat om de aanstondse matches van een verplichtend karakter te voorzien. Het oranje lint dat het aanbod van mijn ‘Menskracht’-stand van de hongerige beursgangers had weggegouden verdween, het handelen kon beginnen.

De eerste keer dat ik met mijn ratel de beursvloer opschrikte, was er een match tot stand gekomen tussen een dame die een uitje zocht voor haar werknemers en de instelling waarvan de tuin wel een opknapbeurt kon gebruiken. Mijn rechterhand Romanio bracht hen naar Fred en de notaris. Later klonk de ratel toen de gele tuinstoelen van een dame een plekje vonden op het terras van Parnassia. Ik bracht een vrouw die klussers zocht voor een clubhuis in contact met een man die een groep wildebrassen leidde. De man van de scouting kwam in gesprek met potentiële bestuursleden, en de wijze opa raakte aan de praat met een dame die mentoren zocht voor mensen die hun eigen leven niet goed meer kunnen ‘managen’. Ook de schuwe, verlegen man die naar me toe werd gebracht omdat hij ergens vrijwilliger wilde worden matchte ik. Hij zou dezelfde week nog gebeld worden door de vrijwilligerscoördinator van de Zonnebloem.

Ondertussen luisterden Romanio en ik naar de tenor die zich in de ‘Expertise’-stand had aangeboden en ter promotie een prachtig lied ten gehore bracht. We zagen onze collega van ‘Middelen’ meerdere malen ratelen omdat hij meubels of oefenruimte succesvol aan de man had gebracht. Ook bij ‘Netwerk’ klonk de ratel veelvuldig; hoekvrouw Lisa had het er maar druk mee! Met een grote glimlach op mijn gezicht babbelde ik met beursgangers, vroeg ik via Fred of die en die naar mijn stand wilde komen, en snoepte ik van de overheerlijke versnaperingen die de mensen van het NH-hotel mij kwamen brengen.

Toen tegen half zes de gong opnieuw klonk, waren er meer dan 50 matches gemaakt. De eerste Haagse beursvloer voor bedrijven en maatschappelijke organisaties kon met recht een succes genoemd worden. Ik ratelde nog een keer, maar zette toen moe doch voldaan mijn hoed af. Met een glas wijn in de hand proostten de hoekvrouwen en hoekmannen op de goede afloop. Volgend jaar weer?












De Haagse Slinger-beursvloer vond plaats op 20 maart jl. in het NH Hotel in Den Haag. Deze column zal binnenkort verschijnen op www.haagseslinger.nl.

Geen opmerkingen: