10 juni 2009

Ontbijtje

Na een nachtelijke fietstocht vanaf HS was het de bedoeling een gat in de dag te slapen. Niet dat ik daar echt zo van ben, maar het gaat om het idee. Een uurtje of drie na zonsopgang bracht gekwebbel buiten mij echter in een lichte sluimertoestand. Nu heeft mijn onderbuurvrouw niet de gewoonte op zondagochtend bezoek te ontvangen, dus enigszins vreemd was het wel. Een uur later werd er geklopt op mijn raam. Ook niet erg gebruikelijk.

Met een slaperig hoofd keek ik door mijn tuimelraam en zag een jongen zijn hoofd om een van de schoorstenen steken. Ik deed het raam een beetje open en vroeg wat hij moest. Het bleek geen engerd, dus het raam ging nog iets verder open. Zijn vrouwelijke compagnon kwam na een minuutje of wat ook achter de schoorsteen vandaan. Ze waren elkaar na 10 jaar tegengekomen tijdens het stappen in Scheveningen en toen de brandtrap bij een vriendin opgeklommen.

Of ik geen eitje had. Nee, amper wat in huis. Na 10 minuten werd er opnieuw op mijn raam geklopt. Drie eieren in een plastic zakje met de vraag of ik ze even wilde koken. Natuurlijk! En toen ik toch bezig was, smeerde ik er wat beschuitjes bij en zette ik een kopje thee. Via het tuimelraam gaf ik het ontbijtje aan de jongen. Hij en het meisje zagen eruit alsof ze wel een beschuitje met elkaar wilden eten.

Toch werd ik uitgenodigd om erbij te komen. Ik klom over mijn balkon richting het dak en ontbijtte met het stel. Goed wakker worden hoor, op deze manier.

Geen opmerkingen: