13 juli 2009

Berlijn

Berlijn, o Berlijn. Velen gingen mij voor in de fascinatie met deze stad en hierbij meld ik mij officieel aan voor de fanclub. Wat een verschillen, wat een feesten, wat een heerlijk gebrek aan schone schijn!

Eerst was daar Rudi Kaals. Ik had hem de laatste jaren beter leren kennen door zijn blog dan ooit op het schoolplein. Maar stem, loopje en lokken haalden oude tijden terug. Hij redde ons uit de toeristische val shisha en overdadige achtergrondmuziek en nam ons mee naar Geronimo alwaar wij kennis maakten met de eerste van een reeks heerlijke Berlijnse etablissementen.

Wat volgde was een achtbaan van indrukken, gesprekken met Ing en frustraties over schaars geklede, snurkende Italianen. We zagen minder high-lights dan gepland en kregen daar twee heerlijke dansnachten met een groep Hollandse mannen voor terug. We zochten plekken waar we ons thuis voelden en vonden BateauIvre in Kreuzberg. We zagen de volgens de LP in Nazi-stijl opgetrokken ambassades van Italie en Japan, en vonden ze desondanks prachtig. We vroegen de jongen in de Checkpoint Charlie-winkel hoe we nou zeker konden zijn dat de muurflinters echt waren, en kregen te horen dat we dan het museum maar moesten vertrouwen. We verbaasden ons over de Berlijnse fascinatie met sushi, cocktails en happyhour, maar deden er rustig, een beetje, aan mee.

Het Holocaust memorial maakte ons stil. De techno (!) maakte ons blij. Snel nog eens, Ing?
























































































































































3 opmerkingen:

rudy kaals zei

Yeah!! Die foto van van de fernsehturm by night kan in een lijstje! Van de Warschauerbrücke genomen? En je was nog in de Kulturbrauerei? Goed goed goed!

Loes zei

Whoeha! Nu wil ik ook weer, wat een prachtige foto's en wat een goede tekst. Je weet precies die relaxte sfeer van daar neer te zetten. En stiekem hebben jullie best veel gezien en gedaan. Zullen we maar verhuizen ofzo?

Mathilde zei

Supercool zeg. Nu moet ik toch ook echt... en aangezien ik zo-azie nu toch niet red, is dit misschien wel een aardig alternatief... hmmm.