13 augustus 2009

Dorpsfeest

Afgelopen zaterdag danste ik, op de ouderwetse manier, op een Frans dorpsfeest. Het was geweldig.

Wellicht lag dit aan de wijn die rijkelijk gevloeid had, of aan het heerlijke eten dat we kregen in de uit de kluiten gewassen partytent. Of misschien kwam het door de sfeer die onze vriendelijke Franse tafelgenoten en de muzikanten gecreëerd hadden, of door de saaie Engelsen die we wilden laten zien dat wij niet saai waren.

Ook kan het scherpe contrast met de inhoudelijke, intellectuele discussies die we de dagen ervoor hadden eraan hebben bijgedragen. Het besef dat woorden onvolkomen zijn en soms een moment van schoonheid laten vervliegen.

Misschien werd het veroorzaakt doordat we niet in Oost-Brabant, maar in de Dordogne op een dorpsfeest waren. Een Nederlandse versie van de door mannen in het paars bezette band ‘Ambiance’ had onze goedkeuring wellicht niet weg kunnen dragen.

Zeker lag het aan het fijne gezelschap van deze dagen.

En zo kwam het dat op een houten vloer naast een grote partytent, ik me liet leiden en op doodgewone franse liedjes aanklungelde met pasjes en draaitjes. Het ging goed, het was heerlijk.

Als vanzelfsprekend volgde de analyse.

Over waarom we op feestjes in het vaderland bijna, en ik denk nu aan het dansje met de professor tijdens mijn afstudeerborrel, altijd los dansen. Over hoe dansen een wijze van publiekelijk fysiek contact inhoudt die verbazingwekkend ver gaat, en toch zo natuurlijk aanvoelt. Over waarom we dit in onze race naar het summum van individualisering in hemelsnaam verloren hebben laten gaan.

Afgelopen zaterdag danste ik op een Frans dorpsfeest. En het was geweldig.




























































































En nog wat nagestuurd moois van ons Sijn:

1 opmerking:

MFB zei

hahahaha die foto's!!!!