19 oktober 2009

No Impact Week Dag 1: Consumptie

De eerste opdracht van het No Impact Experiment was 'Consumptie', of liever 'Consuminderen':
- Maak een lijst van alle dingen die je deze week moet kopen, streep de dingen weg die niet echt nodig zijn.
- Probeer deze week niet te gaan winkelen, koop geen nieuwe dingen. Probeer de tijd die je uitspaart te besteden met vrienden en familie.

Niet de grootste uitdaging voor mij. De veel te dure, doch zeer duurzame (volgens Ing) winterjas was afgelopen vrijdag immers al gekocht bij Macy's. Verder geen plannen om te gaan winkelen, of telt uit eten gaan hier ook mee?! Anyways, het enige dat ik deze week echt in handen moet krijgen is het boek 'De Prooi' over ABN Amro. Dat is namelijk het volgende leesclubboek, en het is best dik.

Vanochtend bedacht ik me dat een collega een paar weken terug enthousiast over 'De Prooi' vertelde. Toevallig had ik vandaag een vergadering met hem, misschien dat ik het wel kon lenen. Ik vroeg het hem aan het begin van de vergadering. Helaas, helaas, zijn zoon was het aan het lezen en het was dus niet in huis. Mijn collegaatje haakte er wel leuk op in door te enigszins schertsend te vertellen over mijn No Impact gedoe. Ik vertellen wat ik dan aan het doen was. Een aantal collega's had herkenning bij mijn verhaal, en bij het doel van het experiment. Plots ging het in de saaie TNT-vergaderzaal over monniken, oude katholieke vast-gewoonten en broeken die op de groei werden gekocht. De vergadering begon 10 minuten later, toch een leuk effect van No Impact :)

Een ander onverwacht effect trad gisteren op toen ik bij de Albert Heijn alvast probeerde te winkelen volgens de opdracht van vandaag: 'Trash'. Probeer als je gaat winkelen geen dingen te kopen die in plastic verpakt zijn. Dat is nog best een opgave. Ik had al bedacht dat elk gerecht met vlees niet ging lukken, dus werd het een vegetarische variant van Turkse Smurrie, velen wel bekend. Groente is bij de Ap immers nog redelijk onverpakt te verkrijgen. Behalve aardappelen, toch best een cruciaal ingrediënt. Alleen de zoete variant lag naakt in de krat. Vooruit. Ook de crème fraîche mocht niet in mijn mandje, vanwege de verpakking. Dan maar feta, uit een glazen potje. Turkse Smurrie met zoete aardappelen en feta, dat beloofde wat.

Nadat de cassiere toch ietwat vreemd had gekeken toen ik met 4 losse Jonagold aankwam, ('Die dingen rollen zo vervelend weg nadat ik ze gescand heb'), laadde ik mijn tas vol en sloeg ik thuis aan het koken. En wat bleek: zoete aardappel > Yummy! (vooral ook los!). Feta > Yummy! Prettige verrassing!

Mijn braaf gesmeerde bammies waren ook heerlijk vandaag met dat kopje melk uit de TNT kantine. En het lokte ook nog eens een compliment uit van die leuke jongen.

Tenslotte was mijn bezoek vanavond ook blij met de No Impact Turkse Smurrie, dus mijn dag 1 van het experiment kan niet meer stuk!

5 opmerkingen:

Mathilde zei

Ben benieuwd naar je andere ontdekkingen deze week! Ik doe een beetje met je mee: morgen groentepakket #1 - eens zien hoe paarse worteltjes smaken ;-)

rudy kaals zei

goed initiatief! Jammer van die boontjes in dat plastic zakje. In de LPG biowinkel hebben ze papieren zakken zoals je die in NL volgens mij bij elke groenteman ook krijgt. Dat zouden ze bij de appie heijn ook wel mogen doen.

cheruchan zei

Haha! Ik wist dat iemand die boontjes zou spotten. Weet wel: dat was geen nieuw plastic zakje, maar een zakje dat ik vond in mijn o zo duurzame TNT Planet Me juten boodschappentas ;)Maar idd stom van de Ap dat ze enkel plastic hebben. Misschien zelf papieren zakjes verzamelen?! Wel lastig voor de cassiere als ze eerst het zakje moet openmaken voordat ze weet wat ze weegt, jaja.. ingewikkeld allemaal!

rudy kaals zei

ja, het zal wel een tijd - geld issue zijn geweest. Albert Heijn. Daarbij vergeleken is Satan heilig.

Aike zei

Heb je verhalen gelezen over de No Impact Week; leuk om je ervaringen te lezen, vooral omdat je het zo serieus hebt aangepakt!

Ondanks al mijn grote woorden heb ik inmiddels helaas ook een ecologische voetafdruk van heb ik jou daar. Niet in het minst door die vervuilende Honda waarmee ik naar mijn werk rijd (ter verdediging: de bussen hier zijn nog veel smeriger, en bovendien enorm tijdrovend; fietsen is bijzonder ongezond), maar ook door de plastic zakken-verslaafdheid hier. Als ik in de supermarkt mijn waren laat wegen, stoppen ze alles in een plastic zak, dus ook die ene losse paprika of dragonfruit. Da's namelijk verplicht. Je boodschappen kun je na het afrekenen niet in je eigen tas doen, want die zit in een kluisje (ook verplicht, i.v.m. winkeldiefstal). Dus nog meer plastic zakken.

In voormalige ontwikkelingslanden met groeiende economieën als Vietnam (China, India, Indonesië etc.) is milieubewustzijn werkelijk alleen met een vergrootglas te vinden. Al mijn studenten zijn maar met een ding bezig: een goede baan vinden en rijk worden, koste wat kost. Milieu is geen issue - consumeren is goed, goed voor de economie, en bovendien een statussymbool.