10 april 2010

De boodschap van Pasen (verlaat)

Het is Pasen, en ik zit weer even in de kerk van mijn ouders. Aan de ene kant naast me zit mijn middelste zusje, naast haar zit mijn jongste zusje. Aan mijn andere kant zit mijn moeder, trots dat haar kroost weer eens voltallig aanwezig is. Vader had helaas andere verplichtingen.

De dominee, die ondanks haar gebrek aan charisma toch altijd wel iets weet te raken in me, preekt over de uittocht van de Joden uit Egypte. De gebeurtenis waarom de Joden Pesach vieren. Ze vertelt over hoe God het volk verbood blij te zijn om de dood van de Egyptenaren in de zich sluitende Rode Zee. En ze vertelt over hoe dit verhaal ons laat zien hoe belangrijk het is om te kiezen voor het leven. Door weg te trekken uit Egypte, alwaar de Joden slaven waren, kiezen ze voor het leven, weg uit de dood.

Mooi legt ze koppeling met vandaag. Hoe ook het vertoeven in een slechte relatie, een weinig werkvreugde biedende baan, een groep die je niet laat schitteren, of een wereld van drugs of drank, eigenlijk de 'dood' is. Dat je als mens de plicht tegenover jezelf hebt om die situatie te veranderen naar een van 'leven'. Dat het 'eeuwige leven' niet, zoals veel mensen denken, pas na de dood komt. Maar dat je het moet zoeken in dit leven.

Met deze boodschap in mijn hoofd loop ik, door mijn Brabantse dorp, naar huis.










































1 opmerking:

Anoniem zei

Dankje voor de tip! die link had ik nog niet eerder gehoord of gelegd.. inderdaad een goede om over na te gaan denken!! sylvia