26 juli 2010

De barman en de bargast

Toen ik nog bij Camino werkte gebeurde het weleens dat een bargast geen drank meer kreeg als het overduidelijk was dat hij, soms zij, teveel gehad had. Het gebeurde ook weleens dat ik een van de eigenaren naar buiten zag lopen de Doelensteeg in om te zien of de bargast wel netjes in de voor hem gebelde taxi stapte.

In de Burcht heb ik dit zelden meegemaakt. Daar teerden we toch wel een beetje op bargasten die te diep in het glaasje keken, en we schonken er nog eentje in als ons dat werd gevraagd.

Tis een beetje de vraag, waar ligt de verantwoordelijkheid? Bij de bargast, of bij de barman? Ik hoorde dat in dit geval de barman een boete kan krijgen als hij de bargast teveel laat drinken, pas op voor de politie. Maar natuurlijk heeft ook de bargast zijn aandeel. Redelijk overzichtelijke verdeling van de taart op dit niveau lijkt me.

Mijn grote vriend No Impact Man vergelijkt deze situatie in zijn laatste blog met BP en de consument. Nu is iedereen boos op BP, zegt hij, maar eigenlijk is BP slechts de barman. Natuurlijk moet de barman zorgen dat hij zijn zaakjes op orde heeft, maar wij zijn met z'n allen bargast. Zo lang wij niet matigen, onze verslaving niet een beetje opgeven, zal de barman er altijd zijn om ons bij te schenken. U vraagt en wij draaien, geen politie te zien in de Doelensteeg.

Worth a read, worth a thought.

22 juli 2010

Story of Stuff

Omdat toch niet iedereen dit al blijkt te kennen :)



En omdat ze net een nieuwe hebben gepubliceerd (met dank aan Mathilde)! 'Wie checkt wat je op je lijf smeert, niemand!' Fijn. Over cosmetica dus.

13 juli 2010

Voor neef Mark

Ook neef Mark is dit jaar aan het moestuinieren geslagen. Onafhankelijk van elkaar gingen we aan de slag met aarde en zaadjes. En ineens gaat het gesprek tijdens etentjes en telefoongesprekken over hoe de tomaten groeien (als ze eindelijk gaan groeien). Mark vroeg gisteren om nieuwe plaatjes, dus here you go!

Inmiddels kan er ook bijna elke dag wat geoogst worden. Zaterdag schotelde ik mijn gasten al salade uit de tuin in het Zuiderpark voor, en gisteren plukten mijn andere gasten zelf de rucola en sla. Dat was ook meteen de laatste rucola, de rest is opgegeten door dikke duif. Eerlijk delen heet dat geloof ik.

Vandaag schoof Dichter W aan. Na een overweldigend vullende Japanse hap, togen we met touw en schaar naar MyTuin, die inmiddels ook de status van nieuwe begraafplaats heeft afgeschud. Hier is zich een behoorlijk bonen/courgette-paradijs aan het ontwikkelen. Vol verwachting klopt mijn hart (en dat van de dagelijkse voorbijgangers naar het schijnt)!







































7 juli 2010

De pompoenen in de groene emmer

Ten tijde van No Impact Week, bestelde ik bij de gemeente Den Haag zo'n groene compost-emmer. De gemeente doet officieel niet aan gescheiden inzameling, maar voor mensen die echt willen, maakt ze een uitzondering. Al snel kwam ik erachter dat het ding voor me werkte. Zonder al dat zwetende gft in je afvalbak, duurt het veel langer voordat de afvalzak mijn zonder-ramen-open-best-warme huisje moet verlaten (tel daar het plastic apart verzamelen bij op - erg licht om te vervoeren ook - en er blijft een wat zielig zakje restafval over).

Alles goed, zou je zeggen. Echter, ik bleek te lui om echt in de gaten te houden wanneer die groene emmer nou bij de straat kon, dus het ding werd voller en voller. En, er kwamen ook wat van die vliegjes. Al snel was de groene emmer de persona non grata van mijn steeds vriendelijker wordende dakterras.

Ooit was het de bedoeling om de bodem uit het ding te halen en er dan een echte compostbak van te maken. Wat wormen erin, klaar. Ook dat werd 'm niet. De moestuinvrienden raadden me aan er dan maar gewoon planten in te zetten, maarja, waarheen met de gft-resten?

Een bezoek aan de permacultuur-tuin op Madestein hielp. Daar zag ik hoe pompoenen groeiden in oude autobanden, en hoorde ik hoe pompoenen zelfs op composthopen groeiden. Thuis boorde ik met een in het gas verhitte spijker een gat onderin de groene emmer. Heerlijke gft-smurrie gaf mijn reukorgaan een volstrekt nieuwe ervaring. Gelukkig volgde er die dag een fikse regenbui. Op de gft-resten ging een laag aarde, erin gingen de pompoenstekjes die ik nog had staan.

Inmiddels zijn we een maand of wat verder. De plantjes, die de overgang van de kas/overloop naar het dakterras sowieso al wat onprettig vonden, moesten even wennen aan hun nieuwe habitat. Maar de laatste twee weken voltrekt er zich een ware groeispurt voor mijn ogen.

Vanochtend rolde ik mijn blauwe matje uit, groette meneer Muis, en stak mijn neus tussen rek en strek even in de groene emmer. En wat schetste mijn verbazing? Ook de pompoenzaadjes uit het gft-afval (van Sijns pompoensoep, en de pompoen/spruit-risotto!) zijn aan het ontkiemen (denk ik)! Nu maar hopen dat straks biologisch en niet-biologisch samen geen kindjes gaan maken, maar mooi is het wel.























6 juli 2010

Het Haagse Panderplein

Begin mei werd het Haagse Panderplein (achter Brouwersgracht/Prinsegracht) onder leiding van kunstenares Annechien Meier omgetoverd tot een stadslandbouw-oase. Middenin Den Haag hebben de bewoners van de flats rondom het plein nu ineens moestuintjes tot hun beschikking. Vandaag ging ik er voor de tweede keer eventjes kijken. Ziet er best leuk uit.





















5 juli 2010

Crises of Capitalism

Het gaat een beetje snel, dus ik denk dat ik het nog eens moet kijken om het echt te snappen, maar wat een geweldige weergave van de blik van radicaal socioloog David Harvey op de economische crisis!

Via nrcnext.

4 juli 2010

Museumnacht