5 september 2010

De piloot en het meisje van de roze kasten

Er was eens een jongen, een klasgenoot op de middelbare school. De jongen met de rugzak hoog op zijn rug, met dat voor hem zo karakteristieke loopje. Hij pestte me bij handvaardigheid met de oudere ICT'er die toen mijn soort van vriendje was. Bij wiskunde B vertelde hij me dat hij voor de pilotenschool ging, buschauffeur in de lucht wilde hij worden. Op een bepaald moment had ik desondanks een oogje op hem. Later spraken we elkaar nog weleens, in de kroeg, of online.

Er was eens een meisje dat kwam hospiteren bij de Rapbelles. Een blond Tukkers paardenmeisje uit Hengelo, grote mond, prachtige ogen. Corpsballen voor de deur, harde beats door de gangen, heftige discussies. Het meisje van de roze kasten, was ze voor mijn vader. In de roze kasten hingen de oorbellen keurig gerangschikt aan een lint. Iedereen binnen haar blikveld, ware sociale lijm.

Eind januari 2006 vertelde ze me via msn dat ze op Curaçao een piloot had ontmoet. Het zal toch niet waar zijn, dacht ik. De foto van hem in Japanse yukata die hij me eerder stuurde, stuurde ik haar toe, en mijn vermoeden werd bevestigd. Een paar dagen later sloeg het noodlot toe, en het meisje belandde met zwaar hartfalen in het LUMC.

Na de initiële schok, vroegen de andere Leidse meisjes zich af of ze de piloot op de hoogte moesten brengen. De een zei van niet, er was immers nog niet gezoend ofzo. De ander zei van wel. Omdat ik naast het meisje de enige was die het nummer van de piloot had, stuurde ik hem een sms.

En zo gebeurde het dat de piloot het meisje weer ging bestoken met berichtjes, waarop het meisje reageerde. Enkele weken later bezocht hij haar in het ziekenhuis, en misschien was het daar wel dat de eerste kus een feit was.

Na talloze belevenissen samen, van IPB'end de wereld over tot pratend met doktoren-professoren, werden ze gisteren man en vrouw. Zelden ontwaarde ik zo'n mooie vibe tussen twee mensen, zelden zag ik twee mensen zo bij elkaar hun prachtige zelf zijn. Ik was hun ringenmeisje, een bijzondere taak op een waarlijk bijzondere dag.

5 opmerkingen:

aeml zei

sprookje :)

Anoniem zei

Ha Rachelle, pakkende titel, mooi verhaal! Groet, Lucas (van Laura op IV - RE)

Thijs zei

de mooiste verhalen gebeuren in het echt!

Rob zei

Dag Rachelle,

Hoe treffend! dank,
Rob&Ciel

cheruchan zei

@ping - yes indeed..
@lucas - thanks! leuk dat je dit leest :)
@thijs - ja he ;)
@rob - Dank! Ook voor de dans!