29 november 2010

Georganiseerde pret

De mission statement van Improv Everywhere klinkt zo:
Improv Everywhere is, at its core, about having fun. We’re big believers in “organized fun”. Our missions are a fun source of entertainment for the participants, those who happen to see us live, and those who read this website. We get satisfaction from coming up with an awesome idea and making it come to life. In the process we bring excitement to otherwise unexciting locales and give strangers a story they can tell for the rest of their lives. We’re out to prove that a prank doesn’t have to involve humiliation or embarrassment; it can simply be about making someone laugh, smile, or stop to notice the world around them.
Daar slaagt deze actie toch best wel heel redelijk in.



17 november 2010

11 november 2010

In Trouw: Duurzaam doen kan ook best leuk zijn

Bron: Trouw, 11 november 2010

Meer naar de natuur leven hoeft niet te betekenen dat je moet inleveren. Integendeel, de winst kan meer levensgeluk zijn.

Zo’n duizend Nederlanders proberen deze week zo min mogelijk impact op het milieu te hebben. Ze kopen niets (behalve eten), produceren geen afval, verplaatsen zich liefst op eigen kracht en verminderen water- en energiegebruik. De impact die ze toch hebben, compenseren ze met een goede daad voor mens of planeet. Dit alles onder de noemer ’No Impact Week NL’.

Hiermee treden deze mensen in de voetsporen van Colin Beavan. Deze New Yorker kwam er tijdens zijn ’no impact’-jaar achter dat een levensstijl die beter is voor de planeet een prima of zelfs een beter leven oplevert. Duurzaamheid kan behalve goed ook leuk zijn.

Die combinatie, ’duurzaamheid’ en ’leuk’ kom je zelden in dezelfde zin tegen. Duurzaam wordt vaker geassocieerd met ’moeten’ en ’minderen’ dan met ’willen’ en ’meer’. Maar waarom kan duurzaamheid niet leuk zijn?

Als je kijkt naar het grotere plaatje van maatschappelijke problemen van deze tijd zijn er ruwweg twee categorieën te maken. Er is een ’crisis van de planeet’. We hebben te maken met klimaatverandering, het opraken van grondstoffen, een enorm verlies aan biodiversiteit enzovoorts. Het gaat niet goed omdat we met steeds meer mensen te veel gebruiken en verspillen zonder hierbij de kringlopen van de natuur te volgen.

Dan is er een ’crisis van de mens’. In materiële zin zijn we rijker dan ooit, maar we zijn ook altijd druk. We hebben basale taken uit de menselijke kringloop als opvoeden, koken, schoonmaken en zorg uit tijdgebrek uitbesteed. Het opbouwen van een gemeenschap of het leveren van een bijdrage zien we niet als een noodzaak, laat staan als een plicht of verantwoordelijkheid. Ondertussen staan er grote groepen in de samenleving langs de zijlijn. Het gaat niet goed omdat we denken elkaar minder nodig te hebben.

Zelden wordt er een link tussen de twee categorieën gelegd. In het publieke debat gaat het enerzijds vaak over milieuproblematiek, smeltende ijskappen, CO2-emissierechten etc., anderzijds over zaken als individualisering, integratieproblematiek, eenzame ouderen, verschillen tussen arm en rijk.

Maar zie de laatste onderwerpen nu eens als gevolg van dat we onszelf buiten de natuurlijke kringloop plaatsen. Dan zouden we begrijpen dat deze houding onherroepelijk effect heeft op de natuur.

Wat gebeurt er als we weer wel onderdeel worden van die natuurlijke kringloop? Een levensstijl die beter is voor de planeet moet in de eerste plaats een goed leven opleveren, anders wil niemand er aan. Een goed leven wordt binnen een duurzame(re) levensstijl echter niet in eerste instantie gebaseerd op materiële of geldelijke maatstaven. Kenmerken zijn eerder een focus op menselijke relaties, begrip van en zich onderdeel voelen van de natuur, en niet verspillen – in welke vorm dan ook.

Dit betekent geenszins het simpelweg opgeven van de gemakken en verworvenheden van deze tijd. Het betekent enkel het heroverwegen of deze zaken wel het geluk opleveren dat ze beloven of dat ze enkel veel tijd en geld kosten.

Deze levensstijl schept tijd en ruimte voor het onderhouden van menselijke relaties die uiteindelijk het belangrijkst zijn voor ons levensgeluk. Er kan rust en vertrouwen komen, die nodig zijn voor een open houding richting vreemden of andersdenkenden. Ten slotte biedt inzicht in het kringloopdenken kansen, ook voor het bedrijfsleven.

Rachelle Eerhart is mede-initiatiefneemster No Impact Week NL

N.B. Dit stuk is een bewerking van de blog die eerder verscheen bij 'Achter de Publieke Zaak'

7 november 2010

Hoe dingen kunnen lopen - No Impact Week NL

Het begon allemaal ergens in juni. De leden van de commissie van young professionals van Leaders for Nature lieten allemaal een filmpje zien over wat duurzaamheid voor hen betekent. Ik toonde de trailer van 'No Impact Man'. De vrees om afgeserveerd te worden als een geitenwollensokken-consuminderaar was ongegrond, de commissie vond het filmpje geweldig! Gelijk gingen er stemmen op om in de week van de Dag van de Duurzaamheid
met de commissie No Impact Week te doen en hierover te bloggen.

Een paar dagen later kreeg ik een mailtje met hierin het idee om het plan veel breder te trekken. Het eerste voorstel lag er toen pas eind juli. Daarna ging het snel. Desiree en ik legden contact met No Impact Man en zijn No Impact Project in New York en hoorden: "we're thrilled that our message has reached your shores and inspired your initiative." We praatten met Urgenda, de organisator van de Dag van de Duurzaamheid, en ik bleek een uitstekende verkoper te zijn > ze waren enthousiast! Het projectplan was toen snel geschreven.

Toen kwam het lastige gedeelte: sponsoring. Desiree was op vakantie en ik was aan het afronden bij TNT, maar gelukkig was het eind september toch geregeld. De uitgever van de Nederlandse vertaling van het boek 'No Impact Man', IUCN NL en veel mensen uit mijn persoonlijke netwerk leverden een bijdrage. Later kwam daar nog de Iona Stichting bij.

De handleiding was de volgende stap. Die moest vertaald en aangepast aan de Nederlandse context. Met hulp van een aantal mensen klaarden we die leuke klus. Website, Twitter, Facebook, alles kwam toen snel in orde. Ook maakten we een remake van het Amerikaanse No Impact Week filmpje met Public Cinema. Toen kon de promo echt goed van start.

De avond dat 'Taste the Waste' op TV was begon ik een waar Twitter-offensief. Het leverde een interview voor de jongerensite van de Boeddhistische Omroep op en veel volgers. Geweldig om te zien hoe anderen No Impact Week NL ook gingen promoten. De aandacht groeide gestaag: van TEDx The Hague & de 10:10 bijeenkomst in het Haagse Nutshuis in oktober, tot de NOS en Radio 2 deze week. Ook schreef ik een stuk over No Impact Week NL voor de blog van de Publieke Zaak. Vanochtend is er via het ANP zelfs een bericht uit gegaan.

Vandaag is de week van start gegaan. Alles is klaar, nu moeten de (honderden) deelnemers zelf nieuwe kooltjes op het vuur gaan gooien. Het lijkt goed te lukken. Mensen schrijven al blogs en er zijn discussies gaande op Facebook. Morgen naar Assen voor opnames met RTV Drenthe. Dinsdag en woensdag vertoningen van de film 'No Impact Man' (kom ook!). Donderdag is het dan Dag van de Duurzaamheid met 'live' Mr. No Impact Man himself tijdens de Cleandrinks borrel in Utrecht (kom ook!). En, tsja, wie weet wat deze week nog meer brengt. Zin in!