19 februari 2011

Opgetild - Wervelwind - Neergezet

Lang niet geschreven hier. Maar het moment voelt weer daar. Afgelopen donderdag vond het Leaders for Nature forum plaats. Het hoogtepunt van de reis die in mei vorig jaar begon. Een reis die me meer gebracht heeft dan ik ooit had durven verwachten. De afgelopen maanden ben ik opgetild, door een wervelstorm gegaan en ergens anders heel netjes op mijn pootjes terecht gekomen. Ik heb het verhaal al vele malen verteld en nu deel ik het toch ook hier.

In mei vorig jaar solliciteerde ik namens Young TNT voor de Leaders for Nature commissie - een commissie van young professionals van bedrijven uit het LFN-netwerk. Eigenlijk de zoveelste buitenschoolse klus naast mijn baan bij de OR. Ik kwam terecht in een groep mensen die later zou uitgroeien tot een geweldig team. Langzaamaan leerden we elkaar kennen en begonnen we aan de organisatie van het forum. Al snel ontstond het idee om No Impact Week naar Nederland te halen en gingen Desiree en ik daar hard mee aan de slag.

Misschien een beetje te hard, in de maanden voor de zomer was er een baan die steeds minder goed paste maar wel veel vroeg, een commissie waarvan de activiteiten groeiden, een moestuin die aangelegd werd en een vriendschap die verloren ging. De twee weken vrij begin augustus kwamen dan ook als geroepen. Ik bleef thuis in Den Haag, deed m'n buitenschoolse klusjes, maar hing ook veel aan het strand en las een boek dat ik van een collega had geleend. De rust en het boek leerden me veel en met frisse energie (mede door het vele werken in de tuin) ging ik weer aan het werk.

Een week later ofzo vond het Leaders for Nature SAIL-diner plaats. Met mensen uit bedrijfsleven en ngo-wereld praatten we over het belang van het leven in oceanen. Aan mijn tafel ging het echter vooral over urban farming en No Impact Week NL. Aan het eind van het diner mocht ik de laatste zelfs pitchen voor alle aanwezigen. Na afloop raakte ik aan de praat met de directeur van IVN, een club die ik niet kende. Hij vertelde me dat IVN de dingen die ik buitenschools deed ook doet en zei me hem eens te bellen als ik ooit op zoek ging naar een andere baan. Ik wuifde het wat weg en zei dat ik zeker tot na het Leaders for Nature forum bij TNT zou blijven. Daar had ik immers net een contractverlenging tegen uitstekende voorwaarden aangeboden gekregen.

Maar het liep anders. Toen mijn collega Monica op 30 augustus na haar vakantie bij mijn bureau kwam staan en ik haar zei dat het 'morgen' mijn laatste dag zou zijn, schrok ze. 'Grapje', zei ik, 'ik heb alleen mijn nieuwe contract nog niet gezien'. Direct belde ze de voorzitter, mijn baas. Die zei haar dat ik hem best wel hiernaar had kunnen vragen want we hadden elkaar tijdens zijn vakantie ook regelmatig gesproken. En toen, toen realiseerde ik me dat ik het moment van het ondertekenen van dat nieuwe contract weken voor me uit aan het schuiven was geweest. Ik besloot het contract te tekenen en het gelijk op te zeggen.

Waarom nu wel en niet eerder? Er was een alternatief. Dat was er eerder nooit. Het alternatief van Leaders for Nature, No Impact Week NL en de stadslandbouw in Den Haag betaalde niets, maar ik wist dat ik er veel liever mijn tijd aan wilde besteden dan aan mijn baan. Klaar. En, dat had het boek me ook wel geleerd, wat was nou het ergste dat kon gebeuren? Ik kon me weinig anders bedenken dan een baantje als barvrouw te moeten nemen om mijn huur te kunnen betalen. Met de Leidse Burcht in mijn herinnering leek me dat best een prima vooruitzicht.

Een paar dagen later vond ik het kaartje van de directeur van IVN in mijn portemonnee en bekeek ik de website. Er stond een vacature op voor een functie in Den Haag die me direct aansprak, een dag later was de uiterste inschrijfdatum. Ik schreef een brief en ruim een maand later had ik de baan.

Eind september stopte ik bij TNT, half november begon ik bij IVN. In de tussentijd organiseerden we No Impact Week NL. Een project dat ik naast mijn baan zeker niet getrokken had. Het werden geweldige weken waarin ik het duurzaamheidswereldje beter leerde kennen en onderdeel van een geweldige beweging werd. Ik kwam zelfs met een opiniestuk in Trouw!

Eigenlijk wilde ik de dinsdag na No Impact Week NL niet beginnen aan mijn nieuwe baan. Na die weken van zich opvolgende highs weer op een kantoor staren naar mijn outlook? Niet het beste vooruitzicht. Maar na een paar weken wist ik dat mijn nieuwe baan veel meer was dan dat. "Stapje voor stapje 'groen' mogen helpen positioneren als iets dat niet alleen goed is voor de planeet, maar ook voor mensen" noem ik het. Van de week deelde ik 'I love my new job' met mijn fb-vrienden. En donderdag verwelkomde ik de geweldige mensen van de delegatie van TNT op het Leaders for Nature forum.

Dus, hij's rond lieve mensen. Dat wilde ik even met jullie delen :)

3 opmerkingen:

lennard zei

mooi chelle. goed te horen allemaal. over dat boek gesproken, volgens mij heb jij die nog, en ik heb er ook nog een van jou ;)

Anja zei

Rachelle,

Tranen in mijn ogen. En een stimulans actief op zoek te gaan naar een mooie wending in mijn eigen leven. En zeker een groene wending!

Anja

Thijs zei

Goed bezig dame! Altijd leuk om te lezen dat het goed met je gaat!