31 augustus 2013

Inspiratie: The Earth Care Manual

Als iets door iedereen die bezig is met datgene waar jij mee bezig bent HET werk in het veld wordt genoemd, moet je er op een gegeven moment aan. Dus toen iemand van Gezonde Gronden gisteren op hun facebook-groep aankondigde dat hij het boek 'The earth care manual' van Patrick Whitefield voor de helft van de prijs zou gaan aanbieden in hun kraam vandaag op het Zomerfestival in de Weimarstraat, had ik al zo'n vaag vermoeden dat ik ervoor zou gaan.

En, jawel. Het boek lag er nog toen ik langs hun kraam kwam slenteren. Voor 25 euro was het voor mij en op het terrasje van de Nieuwe Regentes ben ik gelijk aan het studeren geslagen. Dat Patrick Whitefield een wijze baas is blijkt uit zijn voorwoord dat ik hier graag deel.

Trouwens, waar we 'allemaal' mee bezig zijn is permacultuur. In het boek van Whitefield las ik gelijk de definitie daarvan die ik voortaan ga gebruiken bij de rondleidingen op Eetbaar Park: "De natuur als model nemen voor onze leefomgeving. Natuurlijke systemen zijn bijna per definitie duurzaam."

This book is much more about solutions than about problems, more about what we can do in the present situation than about how we came to be in it in the first place. Yet there's no escaping the fact the Earth is in a dire state, and getting worse. In the twenty-three years I've been actively involved in the ecological movement almost every aspect of planetary health had got worse.

This raise the question: Is it all worth it? If we do our best to heal the Earth and make our place in her a sustainable one, is there a good chance that we will succeed? Or is it a forlorn hope? It's a big question, and one which can lead to depression if we look at the facts honestly and dispassionately. But to my mind it's the wrong question. Even if we could answer it - and we can never know anything about the future for certain - it would beg the question, How do I want to live my life?

Here I find the teaching of Mahatma Ghandi very useful. One of his precepts was that of non-attachment to the fruits of our labour. All we can do in life is to make sure that we play our own part in the best way we can. Much as we would like to, we can never do more than that. Everything we do is so complex, and relies for its ultimate completion on so many different people and natural forces, that we can never take responsibility for the final outcome of our actions. We can only take responsibility for our actions themselves. 

So my answer to the question, How do I want to live my life? is that I want to be part of the solution rather than a part of the problem.

Bron: Whitefield, Patrick "The Earth Care Manual" (2004), p. 3.

Geen opmerkingen: