16 februari 2014

Synchroniciteit

2010 herinner ik me als een jaar van veranderingen. Verlicht door het overgaan van een verliefdheid openden zich ineens nieuwe perspectieven, ik stopte met mijn baan bij de Post en belandde in een situatie van onzekere vrijheid die allerlei geweldige nieuwe dingen op mijn pad bracht. Ik schreef er al eerder over hier

Op een avond half november waarop eigenlijk alles bij elkaar kwam werd deze foto van me genomen. Ik interview hier No Impact Man Colin Beavan via Skype voor een publiek van zo'n 200 man. Tijdens dit interview stond er een mooie man in het publiek me bemoedigend aan te kijken. Later vroeg hij me waarom ik zo straalde, wat er met me aan de hand was. Ik vertelde hem over de wervelwind aan op elkaar voortbouwend geweldigs waarin ik terecht was gekomen. Hij herkende het als 'flow' en zei me het boek 'Synchronicity' van Joseph Jaworski eens te lezen. 

En inderdaad, in het boek vond ik achteraf een uitleg voor mijn ervaringen in die maanden. Gegrepen door het avontuur van de plotse vrijheid buiten de comfort zone, ontmoette ik mensen die me zomaar wilden helpen en zetten we de eerste Nederlandse No Impact Week neer met amper budget. Ik stond open, zonder veel zorgen en liet me verrassen. Ik had het gevoel dat ik met het juiste bezig was voor mijzelf en de wereld en dat het op de een of andere manier allemaal wel goed zou gaan. Ik had vertrouwen in m'n pad denk ik. Dit alles bleek volgens 'Synchronicity' de perfecte mix van ingrediënten voor het zich voordoen van flow en synchroniciteit - laat je meevoeren op de stroom van het leven en er zullen goede dingen gebeuren. Sindsdien herlees ik de wijze lessen in 'Synchronicity' regelmatig, ook omdat het me in tijden van drukte en stress herinnert aan m'n levenshouding in het mooie 2010. 

Eind september van afgelopen jaar was ik op Terschelling voor het Springtij Festival. Veel inspiratie, interessante mensen en een heerlijke omgeving. Ik had het naar m'n zin. De tweede avond fietste ik met iemand die de weg niet goed kende terug van Oosterend richting mijn hotel in West. Nadat ik haar halverwege had afgezet had ik ineens een heel sterk gevoel dat ik nog even terug moest naar cafe Hessel, 20 minuten oostwaarts. Er waren meer festivalgangers en de sfeer zat er goed in. Plots stond ik oog in oog met iemand die ik in 2011 tijdens Oerol ook al eens op Terschelling trof en die ik vaag kende uit mijn Leidse tijd, zo 2004. Verbaasd dat we elkaar alweer hier troffen terwijl we er allebei niet wonen, gaven we elkaar een knuffel. En nog een. Zelden zag ik mezelf zo openlijk enthousiast.


Een paar weken later volgde een uitgebreidere hernieuwde kennismaking. En daarop volgden een paar maanden van verliefdheid, elkaars wereld een beetje leren kennen, lessen over mezelf en over hem en uiteindelijk, helaas, verwijdering. Onze ontmoeting op Terschelling voelde als synchroniciteit. Alsof hij en alles wat hij meebracht in mijn leven simpelweg moesten gebeuren, inclusief het einde. 

Gisterenavond stond ik op een feestje met m'n single-pet weer op. Hij voelde wat onwennig en ongewenst. Mijn welwillende vriendinnetje wees me op een mooie vriend van haar vriend. Daar was ik het niet mee oneens. Ik keek wat naar hem en raakte een beetje benieuwd. Plots kwam er een prachtige vrouw binnen die ik ken van de eerste No Impact Week. Zo nu en dan was ik haar sindsdien op bijeenkomsten van duurzamerds tegengekomen. Een super authentiek persoon, altijd (althans voor het oog) in haar kracht. Het bleek zijn vriendin - wat een mooi stel! 

Verbaasd elkaar hier te treffen, praatte ik even met haar en realiseerde me toen dat ook dit een voorvalletje van synchroniciteit moest zijn. Dat ik even diende in te zien dat een/haar open, eerlijke levenshouding mooie dingen met zich meebrengt. Geen knijpende hand, maar een open hand. Met een lach op mijn gezicht verliet ik het feestje. 

Thuis klikte ik wat door vanaf haar Facebook-profiel en stuitte op een film van Jan Diederen - genaamd, jawel, 'Synchroniciteit'. Hier te bekijken, aanrader!

'The same organizing forces that have shaped nature in all her forms are also responsible for the structures of our minds.' 

Geen opmerkingen: