30 november 2015

One month of #ClimateMiles pics!

Climate Miles 2015

29 november 2015

27 november 2015

Mijn #ClimateMiles Brief aan Mark Rutte


Beste Mark,

In m’n studententijd in Leiden droomde ik zelfs nog weleens over je, maar sinds je premier bent gebeurt dat niet meer.

Het lijkt er soms op dat je niet ziet dat de wereld om je heen verandert, dat er steeds meer mensen zijn die hun leven willen inrichten vanuit WIJ en ZIJN in plaats van vanuit IK en HEBBEN. Mensen die er vanuit hun individuele vrijheid voor kiezen om de verbinding aan met zichzelf, de verbinding met anderen en de verbinding met het systeem van de natuur aan te gaan. Dit klinkt jou als rationele man wellicht wat overmatig zweverig in de oren, maar het komt er gewoon op neer dat deze mensen goed voor zichzelf en hun omgeving zorgen en het belangrijk vinden ook wat over te laten voor mensen elders en toekomstige generaties. Als consument willen ze duurzame keuzes maken en als burger kunnen zij tegen een stootje, stootjes die klimaatverandering hoe dan ook gaat brengen, al was het maar in de vorm van klimaatvluchtelingen. Ze schuiven niets door, maar nemen hun verantwoordelijkheid.

Ik dacht dat jij daarvan hield.

Beste Mark, net als jij vind ik dat elk mens de vrijheid zou moeten hebben zijn pad op eigen wijze te bewandelen. En ik vertel je dit dan ook niet omdat ik vind dat je je moet gaan bemoeien met individuele keuzes van mensen. Ik vertel je dit omdat ik vind dat de regels die onze maatschappij ordenen, de regels die jij als politicus maakt, vaak dat wat mensen echt willen tegenwerken. Ze verleiden ons tot IK en HEBBEN, en brengen onszelf en de Aarde schade toe.

Jij kan die grote systeemzaken aanpakken, jij kan op dat niveau de verandering in gang zetten.

Ik ben blij dat je toch naar de klimaattop gaat, Mark. En ik hoop dat je daar doet wat echt nodig is. Wij doen wat wij kunnen doen, doe jij wat jij kan doen?

Kijk hier voor de brieven van andere Climate Miles wandelaars & hier voor alle Climate Miles filmpjes.

In november loop ik met Urgenda de Climate Miles naar de klimaattop in Parijs om zo aandacht te vragen voor klimaatverandering en een daadkrachtige aanpak daarvan. Via mijn blog en social media doe ik verslag van de tocht. Wil jij mij, maar vooral Urgenda financieel ondersteunen? Sponsor dan 1 of meerdere kilometers van mijn Climate Miles. Kijk op http://bit.ly/RachelleClimateMiles voor alle info!

17 november 2015

Waarom ik wandel

Ik weet nog goed dat ik in de zomer van 2012 in het Groningse Winsum een geweldig gesprek met een lokale kroegbaas had. Ik was die ochtend net in Pieterburen begonnen met het Pieterpad en mijn benen deden pijn. Even later lag ik naast de trekkershut op de plaatselijke camping waar ik die nacht zou verblijven op een watertrampoline. Daar bedacht ik me dat ik het gesprek met de kroegbaas zo geweldig vond omdat ik erdoor iets van mijzelf beter leerde kennen. Ik was in een uithoek van mijn land beland, een plek waar ik nog nooit geweest was, waarvan ik niet wist dat hij bestond. Door het gesprek met de kroegbaas, leerde ik de entiteit waar ik mij onderdeel van voel, Nederland, beter kennen. Je begrijpt dat er verderop langs het Pieterpad nog vele van dit soort ervaringen volgen.

Misschien begreep ik toen ook pas echt goed wat er in de theorievorming over patriottisme bedoeld werd met 'constructief patriottisme'. Toen ik in 2007 mijn scriptie aan het schrijven was over het debat over de patriottisme-clausule in de nieuwe Japanse onderwijswet, leerde ik dat deze vorm van patriottisme betekent dat je als mens eerst een stevige worteling in het jouwe moet hebben voordat je een goed wereldburger kan zijn. Het jouwe gaat dan over de plek waar je vandaan komt, de streek of stad en het land. Een vorm van patriottisme waarvan door critici betwijfeld werd of de Japanse politici hem beoogden. Boze Chinezen, Koreanen en pacifisten geloofden er niets van.

Ook in de theorievorming over duurzaamheid zie je soms iets soortgelijks terug. Een definitie van een duurzame lifestyle die mij erg aanspreekt is dat je als mens in verbinding moet zijn met jezelf, de ander en het systeem van de natuur. Als je deze verbindingen werkelijk voelt, dan wil je ervoor zorgen en dan wil je de zaken waar je mee verbonden bent door je gedrag geen schade toebrengen. 

De connectie met de natuur (of het fysieke systeem waar wij onderdeel vanuit maken) leg ik vaak uit aan mensen door middel van het voorbeeld van mijn moestuin en voedsel. Een andere manier om de connectie met de natuur (en eigenlijk ook met de ander aangezien in Nederland alles cultuurlandschap is) aan te gaan is door je land te leren kennen. Door plekken te bezoeken die wel horen bij de entiteit waartoe jij behoort, maar die je niet kent.

Wandelen geeft die kennismaking een andere dimensie. Het geeft je eigen fysieke lichaam namelijk een functie: Je doet datgene waarvoor ons lichaam echt gemaakt is, lopen. Je maakt met elke stap contact met dat deel van het fysieke systeem waar je tijdens je wandeling mee kennismaakt. Het ritme van je stappen, brengt (soms) een stilte in je gedachten, waardoor je er echt bent.

Ik zeg niet dat ik nooit meer een exotisch buitenland wil bezoeken, ik wil zeggen dat wandelen in Nederland mij op een andere manier heeft leren kijken naar mijn land. En ook nu tijdens de Climate Miles naar Parijs voelt het hier in Frankrijk anders dan twee weken geleden in Nederland. Toen was ik verbaasd over dat Vianen, waar ik al zo vaak over gehoord had (files!), een prachtige oude kern bleek te hebben. Toen was ik verbaasd over de geweldige schoonheid van de paden tussen Geertruidenberg en Roosendaal en tussen Breda en Rijsbergen. Normaal raas je daar langs met trein of auto, nu trok het prachtige landschap op mijn eigen tempo aan me voorbij. Hier in Frankrijk gebeurt hetzelfde, maar is het landschap niet 'van' mij, ik maak kennis met het landschap van een ander. Ook geweldig, maar wel anders.

Wandelen is in enge zin denk ik de meest duurzame vorm van recreatie, de enige CO2 die je uitstoot is die van jezelf. Maar ook in brede zin is wandelen duurzaam, het verbindt je met het systeem waar je onderdeel van bent en opent op een natuurlijk tempo nieuwe werelden.

Dus, dat is waarom ik wandel.

In november loop ik met Urgenda de Climate Miles naar de klimaattop in Parijs om zo aandacht te vragen voor klimaatverandering en een daadkrachtige aanpak daarvan. Via mijn blog en social media doe ik verslag van de tocht. Wil jij mij, maar vooral Urgenda financieel ondersteunen? Sponsor dan 1 of meerdere kilometers van mijn Climate Miles. Kijk op http://bit.ly/RachelleClimateMiles voor alle info! 

13 november 2015

Tomorrow's Child

Vandaag liep Rob Boogaard, de CEO voor Europa, het Midden-Oosten en Afrika van InterfaceFLOR (= 1 vd meest geweldig bedrijven die ik ken), een stukje naast me vooraan de Climate Miles stoet tussen Nivelles en La Louvière. Een inspirerende baas van een inspirerend bedrijf.

Het deed me denken aan dit gedicht van Glenn C. Thomas dat hij schreef in 1996 toen hij de voormalige CEO van Interface, Ray Anderson, de nieuwe missie van het bedrijf om in 2020 geen negatieve impact op het milieu te hebben hoorde aankondigen. In deze TED-talk van Ray Anderson over de zakelijke logica van een duurzame aanpak, reciteert Anderson zelf het gedicht.

Tomorrow’s Child

Without a name; an unseen face
and knowing not your time nor place
Tomorrow’s Child, though yet unborn,
I met you first last Tuesday morn.

A wise friend introduced us two,
and through his shining point of view
I saw a day that you would see;
a day for you, but not for me.

Knowing you has changed my thinking,
for I never had an inkling
That perhaps the things I do might someday,
somehow, threaten you

Tomorrow’s Child, my daughter-son
I’m afraid I’ve just begun
To think of you and of your good,
Though always having known I should.

Begin I will to weigh the cost
of what I squander; what is lost
If ever I forget that you
will someday come to live here too.

2 november 2015

Fix yourself, fix the world

De Climate Miles van Urgenda zijn begonnen, gisteren voltooiden we met een groep van een paar honderd mensen de korte etappe tussen Utrecht en Vianen. Vannacht sliepen we op de Andere Boeg, een prachtig en duurzaam gerenoveerd binnenvaartschip dat nu een groepsaccomodatie is. Het is heerlijk dat het nu echt begonnen is!

Met de Climate Miles willen we aandacht vragen voor het belang van een daadkrachtige aanpak van klimaatverandering. We hopen dat de wereldleiders die deelnemen aan de klimaattop COP21 in Parijs begin december met de daar te maken afspraken een nieuw speelveld creeren waarop duurzame ontwikkeling kan versnellen. Daarnaast laten we zien wat er al allemaal gebeurt, waar de mensen al mee bezig zijn, en hoeveel energie en enthousiasme er is om deze duurzame transitie te laten plaatsvinden. 

Wat ik zelf altijd een belangrijke vraag heb gevonden is hoe ik zelf een beter leven kan hebben dat ook duurzaam is. Duurzaam met mijzelf, met de mensen om mij heen en met het fysieke systeem van de natuur waar ik onderdeel vanuit maak. Het krijgen van een beter leven, van meer levenskwaliteit, lijkt mij de grootste motivator om te veranderen. 

Iemand die mij daar altijd in geinspireerd heeft is Colin Beavan, de man die bijna 10 jaar geleden een jaar in New York City leefde als No Impact Man en later de No Impact Week bedacht die ik naar Nederland haalde en hier driemaal organiseerde. Hoewel de naam van dit experiment voor velen klinkt als extreme karigheid en als wat duurzaamheid juist niet moet zijn, ging het voor mij altijd over het gevoel van eigenaarschap over mijn eigen leven dat ik voelde toen ik de dingen net iets anders ging doen. Beter voor mij, beter voor de planeet.

Nu wil het toeval dat Colin Beavans nieuwe boek een paar weken voor de start op de mat lag. Hij heeft zijn trouwe volgers gevraagd de proefdruk te lezen en vervolgens mee te helpen in de PR van het boek. Het boek heet 'How to be Alive - A guide to the kind op happiness that helps the world', De hoofdvraag is: 'How do we fix our lives in ways that help the world, and how do we fix the world in ways that fix our lives?'. En dit gaat natuurlijk veel breder dan de 'enge' kijk op duurzaamheid die we gewend zijn. Het gaat over relaties, huisvesting, zorg, kinderen, winkelen, bankieren, pensioenen, vriendschap, onderwijs, etc. Eigenlijk gaat het over alles. Ambitieuze meneer, die No Impact Man.

Het lijkt mij het perfecte boek om tijdens mijn Climate Miles tocht te lezen en om het er met mensen over te hebben. Erg benieuwd hoe mensen die zo bezig zijn met projecten en politiek kijken naar hun eigen leven en hoe dat anders & beter zou kunnen worden! 


In november loop ik met Urgende de Climate Miles van Utrecht naar de klimaattop in Parijs om zo aandacht te vragen voor klimaatverandering en een daadkrachtige aanpak daarvan. Via mijn blog en social media doe ik verslag van de tocht. Wil jij mij, maar vooral Urgenda financieel ondersteunen? Sponsor dan 1 of meerdere kilometers van mijn Climate Miles. Kijk op http://bit.ly/RachelleClimateMiles voor alle info!