24 december 2015

Haagse Engel

Op Kerstavond mocht ik tijdens de kerstnachtdienst in de Grote Kerk in Den Haag als Haagse Engel gevleugelde woorden spreken over duurzaamheid. Mij was gevraagd om het donker te schetsen en van daaruit naar het licht te gaan. 

Het was erg bijzonder om in deze prachtige kerk voor dit grote publiek te spreken, maar gaandeweg mijn verhaal voelde het wel alsof het een beetje té donker werd. Alsof ik in mijn verhaal het donker en het licht niet goed in balans bracht. Achteraf realiseerde ik me dat dat natuurlijk ook klopt met de werkelijkheid. Er zijn tekenen dat de duurzame transitie op gang begint te komen, maar helemaal 'in het licht' zijn we nog niet. 

HET DONKER

Het daglicht, kan mijn gedrag het daglicht verdragen?
Ik doe het elke dag de hele dag, elke dag maar weer, iedereen doet het. Vaak met de beste bedoelingen. 
Maar kan mijn gedrag het daglicht wel echt verdragen?

Durf ik wel écht eerlijk te kijken naar de gevolgen van mijn dagelijkse keuzes. 
  • De gevolgen voor het klimaat, dat grondig gaat veranderen door de enorme CO2-uitstoot van de olie, kolen en gas die ook voor mij verstookt worden, 
  • De gevolgen voor de zeeën, die ook voor mij worden leeggevist en waar ook mijn plastic troep in belandt,
  • De gevolgen voor de bossen, die ook voor mij worden gekapt zodat de koe die ik eet zijn maaltje soja kan krijgen,
  • De gevolgen voor alle andere levende wezens, die ook voor mij in hun vrijheid worden beperkt omdat ik en de mijnen zoveel ruimte nodig hebben,
  • De gevolgen voor de ander ver weg, die ook door mijn manier van het inrichten van de wereldeconomie wordt betrokken bij een systeem dat naast goeds ook veel slechts brengt,
  • De gevolgen voor de ander dichtbij, die maar beter kan passen in mijn systeem en anders niet meedoet of niet zo welkom is,
  • De gevolgen voor mijzelf, die maar werkt en werkt, koopt en koopt en gaat en gaat, en onderwijl de dingen ziet vérgaan die een mensenleven echt waarde geven
Kan dit gedrag het daglicht verdragen?
Kunnen we onszelf, de minder gefortuneerden in onze nabijheid, de mensen in ontwikkelingslanden én ons eigen nageslacht nog wel recht in de ogen kijken? 
We prediken naastenliefde, en doen alsof dat enkel gaat over aardig zijn voor de ander.

Dit, terwijl deze tijd bol staat van verwijdering.
Verwijdering van onszelf en van wat echt goed voor ons is.
Verwijdering van de ander en hoe we daar echt voor willen zorgen en ons ermee willen verbinden.
En, verwijdering van het natuurlijke systeem waarin wij leven én sterven.

HET LICHT

Het mooie is dat steeds meer mensen willen dat het tij keert. En dat we steeds meer tekenen zien van dat dat ook daadwerkelijk gebeurt. Het is nog niet zoveel in het nieuws, maar als je daarachter gaat zoeken zie je veel mooie berichten over mensen die het anders willen én doen. 

Nog belangrijker, als je in je directe omgeving gaat kijken zijn er dingen waar je zelf gewoon aan mee kan DOEN. Waar ook U in actie kan komen, of misschien al bent.
  • Denk aan buurtmoestuinen, energiecoöperaties, kledingruilfeestjes, Repair Cafés en voedselcollectieven - waar samen gewerkt wordt aan fysieke en sociale duurzaamheid. 
  • Denk aan de ondernemers die de oplossingen voor de totstandkoming van een circulaire economie al ontwikkeld hebben en die wachten op klanten. 
  • Maar denk ook aan het doen van je boodschappen bij lokale middenstand én aan minder gaan werken zodat je kan investeren in je lokale, sociale omgeving en kan gaan delen in plaats van kopen.
  • Denk aan de prachtige natuur die Den Haag heeft, waar je je aan kan laven en die je kan helpen beschermen.
  • Denk aan alle plekken van bezinning, de yoga-studios en de mindfulness-activiteiten die je helpen de relatie met jezelf te versterken. 
  • Denk aan de politieke partijen die ook op systeemniveau schakelaars om willen zetten ten behoeve van de duurzame transitie.
  • Denk aan de rol die de kerk zou kunnen spelen op het vlak van bewustwording over verwijdering en verbinding. 
Zo bouwen we een samenleving die bol staat van IK en HEBBEN om naar eentje die gaat over WIJ en ZIJN. 
Een samenleving die écht goed is voor mij, voor de ander én voor de Aarde.
Dat is een samenleving waarin het licht echt mag schijnen, een samenleving waarvan ík onderdeel wil zijn.
Foto: Hanneke Laura

Geen opmerkingen: