3 april 2016

Pleidooi voor Plek krijgt vorm

Ten tijde van Groen Dichterbij ontstond bij mij een groeiende waardering voor het concept 'PLEK'. Ik schreef dit toen ik wegging vorig jaar rond deze tijd:

"De belangrijkste les is denk ik dat het allemaal gaat om de fysieke plek, daar waar mensen zijn komt alles bij elkaar. In deze tijden zijn we met onze hoofden via de schermen overal ter wereld en hebben onze banen vaak amper meer wat te maken met ons eigen leven. Ik zie de trend in de samenleving om op lokaal niveau weer meer met je handen te doen als een tegenreactie, iets waar veel mensen blijkbaar behoefte aan hebben, een balans tussen lichaam en geest die weer wat hersteld moet worden.

Als er op de plek waar mensen wonen, naar school gaan, zorgen of zelfs werken nieuwe sociale connecties worden gelegd dan kan er zoveel ontstaan. Er kan dan zoveel meer meerwaarde worden gerealiseerd op onderwerpen als groen, voedsel, gezondheid, sociale cohesie, educatie, economie, re-integratie, integratie, etc. dan je als overheid of maatschappelijke organisatie van een afstand kan bewerkstelligen. Het project op die fysieke plek is nooit van jou als maatschappelijke organisatie of overheid, het enige dat je kan doen is de mensen op die plek naar behoefte ondersteunen in de hoop en het vertrouwen dat zij er dan iets moois van te maken."

Een van de doelstellingen van mijn sabbatical was om dit idee verder uit te werken en er een pamflet over te schrijven. Maar, Rechtstreex kwam er tussendoor en mijn sabbatical werd ineens een stukje korter. Nu ik, in de aanloop naar de uitreiking van de Cultuurprijs op 18 april, aan het nadenken ben over wat ik tijdens de uitreiking ga zeggen over het overkoepelende theoretische/inhoudelijke kader van mijn uitvoerende activiteiten, komt 'plek' terug in mijn overdenkingen.

Het is lastige thematiek, en ik merk dat ik het nog niet helemaal in de vingers heb. Afgelopen woensdag mocht ik spreken bij de Creatieve Universiteit in Haarlem en daar raakte ik een beetje verstrikt in m'n eigen verhaal. Dat leverde de extreem bijzonder ervaring op van hoe kwetsbaarheid op het podium een enorme connectie met je publiek kan opleveren.

Gisteren kreeg ik een nieuwe kans bij een bijeenkomst van mijn oude werkgever IVN over natuureducatie en duurzaamheid. Ik nam de groep mee in het PLEKdenken en hoe natuureducatieve vrijwilligers een cruciale functie hebben in het mensen de verbinding met het natuurlijke systeem laten beleven. Het resulteerde in een bijzondere ontmoeting over hoe we leven, hoe dat gekomen is en hoe het anders kan. Wat een rijkdom!

Bekijk hieronder de presentatie zonder het verhaal dat ik erbij vertelde, dat hoort er natuurlijk eigenlijk bij. Tips meer dan welkom!

N.B. Bekijk de presentatie hier helemaal, onderstaande slideshow toont maar 20 van de 27 slides...

1 opmerking:

mathilde zei

Heel benieuwd naar je verhaal op de 18e, Rachelle!

Je tweede alinea van vorig jaar doet me overigens ook erg denken naar de ontwikkeling van bv mijn buurthuis, dat heel erg zoekende is naar een andere rol als 'buurthuis van de toekomst'. wat je beschrijft past daar erg goed bij!